Eindelijk een teken van leven vanuit het verre Afrika! Een kort bericht want internet is erg traag (en frustrerend) hier en ik moet mijn tas hoognodig inpakken voor de killie! Jaaah morgen gaat ie dan echt beginnen! 

Hoewel begonnen zijn wel al lang natuurlijk. We zitten hier nu bijna een week en er is al zoveel gebeurd! Voor de laatste update met verslagen en foto’s moeten jullie even kijken op www.kc2008.org. Iedere dag schrijft iemand anders een verslag.

Maar even vanuit mijn beleving een korte samenvatting:

Het is hier erg mooi, het KC team is een erg leuke groep en uiteraard hebben we het dus ook gezellig. Onze eerste beklimming, de mount Meru, zit er inmiddels op. Dit was onze oefenberg voor het echte werk, de Kilimanjaro. Je zult denken rustig aan beginnen het tegendeel was echter waar. Het was een pittige tocht en een aantal mensen hebben de top niet bereikt. Een aantal anderen, die wel de top hebben bereikt, hadden behoorlijk last van de hoogte (4500m). De zenuwen voor de Killie zitten nu goed in ons hoofd. Misschien is het toch niet zo vanzelfsprekend dat we straks met zijn allen op de top staan te juichen…..

Met mij zelf gaat het best goed. Hoewel de Mount Meru mij ook niet in de koude kleren is gaan zitten (spierpijn en irritante hypo halverweg de erg steile klautertocht), heb ik nog steeds alle vertrouwen in de killie. Tot nu toe geen last van de hoogte gehad en mijn knie werkt aardig mee. Vandaag hebben we een rustdag gehad. Best lekker even bijkomen en relaxen bij ons hotel met heerlijke douche en zwembad. Enige minpuntje bij mij zijn de honderdduizend muggebeten….kan geeneens meer een korte broek aan omdat mijn benen er onder zitten.

Morgen staan we vroeg op en gaat het echte avontuur, tenminste hetgeen waar we voor gekomen zijn, beginnen. Ik heb er nog steeds heel veel zin in! Tijdens onze tocht van zeven dagen houden we de kc2008 site bij. Ik hoop jullie verslag te kunnen doen zodra we weer terug zijn (23e of 24e). Tot dan!

Over precies een week sta ik op schiphol voor het grote avontuur. Ik heb er ontzettend veel zin in en heb het vertrouwen de top te halen! Met mijn knie blessure gaat het goed. Ik heb er nu niet heel veel last van omdat ik hem natuurlijk zo min mogelijk belast. Soms wel moeilijk omdat ik zo graag mijn sportschoenen aan wil trekken om een rondje te lopen……..maar goed dat pakken we wel weer op als ik terug ben uit Tanzania. De mensen die geld hebben gestort voor mijn actie op geefsamen, heel erg bedankt! Dat motiveert mij alleen maar meer om de top te bereiken en te laten zien dat met diabetes heel veel mogelijk is! En dat bewegen en diabetes natuurlijk prima samen gaan! Top!

Op 7.15 gaat de bel en staat een vreemde jongen op de stoep. Het is maar goed dat hij gisteren gebeld heeft om een afspraak te maken anders had ik hem, op dit erg vroege tijdstip, nooit van mxb4n leven binnengelaten. Verslaggever Huib komt voor een live radio interview. Eerst een kopje thee drinken en het interview doorpraten. Om 8.30 sluiten we het laatste deel van het interview af. Terwijl ik Huib uitzwaai stopt het volgende busje van RTV Utrecht voor mijn deur. Tijd om een kopje thee te drinken hebben we dit keer niet aangezien ik om 10.00 bij de sportarts in Zwolle moet zijn voor mijn knie. Christiaan van RTV Utrecht volgt me vandaag om een reportage over het grote Kilimanjaro avontuur voor televisie te maken. Hier het resultaat van een intensief dagje met RTV Utrecht!

http://www.rtvutrecht.nl/nieuws/197726

Ben net live op de radio geweest bij Omroep Fryslxe2n. Het was hartstikke leuk en spannend om te doen! Inmiddels overladen met complimentjes van collega’s,vrienden en familie (ondanks ik juist het gevoel had dat ik aardig stuikelde over mijn woorden). Voor alle friese mensen die nu op mijn weblog kijken, mooi dat jim hjir binne!

Help mij naar de top en kom in beweging voor wetenschappelijk diabetes onderzoek!

Naar een toekomst zonder diabetes
Het Diabetes Fonds maakt zich sterk om diabetes en complicaties te voorkomen en te genezen. We geven mensen met diabetes nu en in de toekomst een betere kwaliteit van leven.
Om dat te bereiken zamelt het Diabetes Fonds geld in voor wetenschappelijk onderzoek en voorlichting, want elke oplossing begint met onderzoek.

Met het beklimmen van de kilimanjaro vraagt Laura aandacht voor het belang van wetenschappelijk onderzoek naar diabetes type 1. Want alleen onderzoek kan een oplossing voor diabetes dichterbij brengen. Help Laura naar de top en help het Diabetes Fonds aan geld voor onderzoek. Sponsor de actie via www.geefsamen.nl/helplauranaardetop. Wil je meer doen? Vertel dan zoveel mogelijk familie, vrienden, kennisen, buren, collega’s, sportmaatjes en andere mensen over Laura’s sportieve actie en vraag ze haar te sponsoren in de strijd tegen diabetes. Kom in beweging en doe mee.

Al mijn collegax92s beginnen langzaam maar zeker weer terug te komen van vakantie. Iedereen die ik tref vraagt hoe het mijn voorbereidingen staat en wanneer ik vertrek x93Oooh 10 oktober pas, poeh wat duurt dat nog lang!x94 Lang, hoor ik dat echt goed lang?!!!!!!!! In mijn beleving komt het zo snel dicht bij!! Geeneens meer twee maanden en er moet nog zoveel gebeuren!

Afgelopen week heb ik zowel goed als slecht nieuws gekregen. De sponsorloop die ik in Bennekom wilde organiseren op 24 september aanstaande kan niet plaatsvinden. Nadat de basisscholen vanwege vakantie en andere verplichtingen niet deel wilden nemen heb ik afgelopen week ook een afwijzend bericht van de grootste vereniging in Bennekom gekregen. De datum van 24 september is niet haalbaar en komt ook erg slecht uit zo snel na de vakantie. Van het Diabetes Fonds heb ik positief bericht gekregen. Zij ondersteunen mijn deelname aan de kilimanjaro. Vooral omdat ik op deze manier ook aandacht vraag voor het belang van wetenschappelijk onderzoek naar diabetes type 1. Want alleen onderzoek kan een oplossing voor diabetes dichterbij brengen.

En wat vakantie betreftx85.10 oktober is inderdaad nog best lang weg. En daarom ga ik nu eerst zelf op korte vakantie. Het was de bedoeling om een leuk lastminute reisje naar de zon te boeken. Echter in het kader van inlopen van mijn bergschoenen zijn de plannen gewijzigd in anderhalve week Oostenrijk. En daar vxe9xe9l wandelen dus!

  Op 10 oktober 2008 ga ik met zeven andere mensen met diabetes naar de top van de hoogste berg van Afrika, de Kilimanjaro. Initiatiefnemer is oud-volleybalinternational Bas van de Goor, die zelf ook aan de Kilimanjaro Challenge 2008 deelneemt. Onder begeleiding van een aantal specialisten en onderzoekers gaan we aantonen dat als je diabetes hebt, je nog steeds sportieve ambities kunt waarmaken. Daarnaast vindt er onderzoek plaats naar de effecten van inspanning op hoogte op diabetes.

Voordat het zover is, moet er nog veel gebeuren. Onderdeel van de voorbereiding is het organiseren van sponsoractiviteiten om geld in te zamelen voor deelname aan de Kilimanjaro Challenge en wetenschappelijk onderzoek naar diabetes type 1.

Mijn werkgever, het Nederlands Instituut voor Sport en Bewegen (NISB) ondersteunt mijn deelname aan de expeditie juist omdat ik laat zien dat sporten voor mensen met een chronische aandoening er gewoon bij hoort. 

Naast NISB ondersteunt ook het Diabetes Fonds de expeditie. Met deze prestatie vraag ik aandacht voor het belang van wetenschappelijk onderzoek naar diabetes type 1 want alleen onderzoek kan een oplossing voor diabetes dichterbij brengen.

Onder het motto x91Help Laura naar de top, in beweging voor diabetesonderzoekx92 hoop ik verder een beroep te kunnen doen op sponsors, via activiteiten en giften. Of ondersteun de actie via http://www.geefsamen.nl/helplauranaardetop.

Op deze website is alle informatie te vinden over mijn pad naar de top van de Kilimanjaro.

Lees mijn nieuwe berichten.

Wanneer we zaterdagochtend na wat heen en weer rijden in het huis aankomen voor het voorbereidingsweekend, is het al gezellig druk. Het grootste deel van de mensen ken ik nog niet. Ik krijg het gevoel aangeland te zijn in een Big Brother huis (niet dat ik daar ooit ben geweest en dus eigenlijk ook helemaal niet weet hoe dat voelt, maar toch).

Na een rondje handjes schudden en vriendelijk glimlachen gaan we een kamer zoeken. Ik beland bij Karin op de kamer. Al snel stapt de cameraploeg (die aanwezig is) de slaapkamer van Karin en mij binnen om wat beelden te schieten. Twee minuten daarvoor hebben Karin en ik net besloten dat het wel wat raar kennismaken is met zox92n camera onder je neus. Ons spontane gesprek valt dan ook direct gespannen stil. Ik trek wat zenuwachtig aan de dekbedhoes die maar niet om het dekbed lijkt te passen. Met de vragen die we van de verslaggever krijgen, kunnen we maar weinig. x93Nee, we kenden elkaar nog niet en ja, tuurlijk gaat het wel goed komen met elkaar op de kamer dit weekendx94.

Zondag eind van de middag nemen we weer afscheid van elkaar. Het was een geslaagd weekend dat voornamelijk uit lopen bestond. Zaterdag hebben we veel regen gehad en des te meer hebben we zondag genoten van het lekkere wandelweer. In het kort bestond zaterdag uit kennismaken, lopen, mini camera-interview, plensbuien, koffie drinken, genieten van de avondzon, pasta eten en in de presentatie van Bas erachter komen dat er mogelijkheden zijn om je ticket te verlengenx85 Zondag, nog meer kennismaken, nog meer lopen, moe zijn en twijfelen tussen hypo of hyper en er dan achter komen dat je bloedsuikerapparaat thuis in het huisje ligt (shame on me, gelukkig genoeg andere diabeten in de buurt), ijsje eten, in bosjes plassen, afscheid nemen en terug naar Utrecht.

Het expeditieteam Killimanjaro 2008 is voorbereid op de challenge!

Vrijdagmiddag 27 juni. Op mijn werk bij het Nederlands Instituut voor Sport en Bewegen besluit ik, voor ik in overleg moet, toch eerst even snel op te zoeken hoe ik de volgende dag op de Lage Bergweg in Beekbergen kom. Daar verzamelen we voor het voorbereidingsweekend van de kilimanjaro. Fiets, trein, bus en dan nog 15 minuten lopen, ai dat is toch nog een heel gebeuren. Misschien kan ik wel een lift van iemand krijgen, snel even een mail sturen naar de anderen. Na het overleg heb ik geen tijd om mijn mail te bekijken. Ik moet mijn trein halen zodat ik net een paar minuten voor zes de apotheek binnen kan rennen om mijn diabetesmaterialen op te halen. 
Eenmaal thuis blijkt mijn internet het  niet te doen, niet handig. Even een hapje eten en dan hup op weg naar de skateparade. Na het skaten nog even gezellig een drankje drinken en rond 23.00 eindelijk thuis. Gelukkig, het internet werkt weer. Ik heb een mail van Ronald de fotograaf, hij vertrekt uit Maarssen en ik kan meerijden!
Top, maar het is al laat en ik heb geen telefoonnummer van hem. Gelukkig zit Ronald nog achter zijn computer en spreken we af dat hij mij de volgende ochtend thuis ophaalt. Dat is fijn, ik kan met een gerust gevoel gaan slapen. Tenminste eerst mijn tas nog inpakken voor de volgende dag.

15 juni: de medische keuring. Ietwat nerveus meld ik me bij de sportmedische afdeling in de Isala kliniek in Zwolle. Mijn eerste ontmoeting in real life met Bas van de Goor! Wow hij is lxe1aaang (hoe clichxe9)! Mijn collega-diabeet Pieter zit op de fiets. Ik ga eerst voor de anamnese, bloedprikken en een echo. Ja, alles in orde en nee, normaal strompel ik niet zo en zien mijn voeten er vrij normaal uit.

Wanneer Pieter een topprestatie op de fiets heeft neergezet, is het mijn beurt. Eerst nog even snel een sapje naar binnen werken. Ondanks dat mijn insulinepomp al een behoorlijke tijd uitstaat, blijft mijn bloedsuiker hangen op een waarde van 5.6. Normaal een perfecte waarde maar voor de inspanning op de fiets moet ik toch echt wat hoger zitten om niet in hypo (te lage bloedsuiker) te belanden. Ik krijg een aantal stickers op mijn lichaam geplakt en word op de fiets gezet. Gelukkig voel ik op deze manier mijn pijnlijke voeten niet en is de fietsbeweging zelfs een aangenaam gevoel in mijn nog wat harde spieren.

Net als het erom gaat spannen, begeven de batterijen het van xe9xe9n of andere apparaat waardoor ik een rustmoment op de fiets moet nemen. Vervolgens wordt de zwaarte van de trapfrequentie in snel tempo weer opgevoerd om op dezelfde inspanningsniveau te komen als doorvoor.
Of deze afleiding nu een positief of negatief uitwerking heeft op het eindresultaat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik een conditie heb van een fitte Nederlander en mee mag op de expeditie! Fris en fruitig en opgelucht loop ik terug naar de auto, ik mag mee! Ik ben gezond! Ik ben fit genoeg!
Kilimanjaro Challenge 2008, here I come!